phone icon تلفن تماس : +98 51 32233000

پارک ملی دریاچه های پلیتویک

پارک ملی دریاچه‌های پلیتویک (Plitvice Lakes National Park) به مساحت ۳۰,۰۰۰ هکتار در بخش مرکزی کشور کرواسی واقع شده است. در سال ۱۹۴۹، این منطقه به عنوان پارک ملی به ثبت رسید و ۳۰ سال بعد در لیست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت. بیشتر پوشش جنگلی این پارک را درختان راش، کاج و صنوبر تشکیل می‌دهند. همچنین، این پارک ملی زیستگاه صدها گونه از گیاهان، حیوانات و پرندگان است. اما بیش از هر چیز، این پارک ملی به خاطر بخش‌های آبی‌اش معروف است: رودخانه‌هایی که در سنگ آهک جریان دارند و بر تن این سنگ‌ها اشکال زیبایی خلق کرده‌اند، سدهای طبیعی، آبشارها و غارها..

 دریاچه کارستی بزرگ و تعداد زیادی دریاچه کوچک‌تر در این پارک ملی قرار دارند که توسط پنج رودخانه تغذیه می‌شوند. کل مساحت تحت پوشش آن‌ها ۲۱۷ هکتار است. این دریاچه‌های زیبا به شکل آبشار‌های زنجیروار به دنبال هم قرار گرفته‌اند و بالاترین آن‌ها در ارتفاع ۶۳۶ متری از سطح دریا قرار دارد و آخرین آن‌ها در ارتفاع ۵۰۳ متری قرار گرفته است.

 

 

بیش از صد آبشار در این پارک ملی وجود دارد و هر سال به تعداد آن‌ها افزوده می‌شود. این پدیده در نتیجه نوع خاص شکل‌گیری موانع تراورتنی صورت می‌گیرد. این موانع نه از سنگ، بلکه از جنس رسوب گیاهان هستند. درختان و شاخه‌هایی که درون آب می‌افتند طی فرایندی آهکی می‌شوند و رسوبات جامد تشکیل شده باعث ایجاد موانعی در مسیر رودخانه‌ها می‌شوند. سپس، جریان آب به تدریج موجب فرسایش سدهای تشکیل شده می‌شود و راه را برای ایجاد آبشارهای جدید هموار می‌سازد. آبشار ساستوچی (Sastavci) که به عقیده بسیاری زیباترین این آبشارها است، ۷۲ متر ارتفاع دارد.

 

 

یکی از جالب‌ترین و دیدنی‌ترین جاذبه‌های پارک ملی دریاچه‌های پلیتویک غارهای آن است. برخی از این غارها درست در زیر آبشارها قرار گرفته‌اند. بعضی از آن‌‌ها نام‌های عجیب و غریبی دارند؛ مانند: شوپیارا (Šupljara) به معنی «غار بدون کف و سقف»، اسنا پچیا (Crna pećina) به معنی «غار سیاه و سفید» و مرچنا (Mračna) به معنی «غار غم‌انگیز». 

 

تا سال ۱۹۵۸، این پارک در دسترس گردشگران نبود، اما در سال‌های بعد شروع به توسعه زیرساخت‌های گردشگری این پارک کردند. با ایجاد پیاده‌رو‌ها و مسیرهای عبور و مرور گردشگران، قطارهای برقی سازگار با محیط‌زیست، کشتی‌ها و قایق‌ها به جنبه گردشگری این پارک رونق داده شد. این پارک در طول فصل‌های گرم یک مقصد گردشگری پرطرفدار است. تماشای مناظر رنگارنگ بهاری، آب‌های سبز زمردی و درختانی به رنگ‌هایی از طیف سبز می‌تواند بسیار لذت‌بخش باشد.

 

 

در زمستان، طبیعت به خوابی آرام فرو می‌رود؛ اما، هنوز هم می‌توان نظاره‌گر نشانه‌های چشم‌نواز طبیعت زمستانی این پارک ملی بود. رنگ‌های رنگارنگ و روشن جای خود را به سفیدی درخشان زمستانی می‌دهند، آبشارهای زیبا منجمد می‌شوند و درختان تحت فشار سنگینی برف خمیده، مناظری زیبا و خیره‌کننده که به نظر از لابه‌لای صفحات یک داستان خیالی بیرون افتاده‌اند ایجاد می‌کنند.